خونم از افسردگی کم نیست دامنگیر من

از عدم افسانه عبرت به گوشم خوانده اند

در فراموشی است یک خواب جهان تعبیر من

برکه بندم تهمت قاتل که تا صبح جزا

شور لیلی در شبستان سویدایم نشاند

دوده گیرید از چراغ خانه زنجیر من

یا رب آن روزی که گیرد شش جهت گرد شکست