انفعال بیوفایی بر محبت آفت است

بر غبار خاطرکس نفکنی تعمیر من

از خودم آخر سراغ مدعا گل کردنی ست

می دود چون مو سحر بر آستین شبگیر من

دام می نالد چو زنجیر از رم نخجیر من

چون سحرتا دست یازم گرد جرات ریخته ست

پر تنک کرده ست نومیدی دم شمشیر من