درین عبرت سرا بگذار محو چشم حیرانم

به جای نغمه یکسر عقده پرورده ست تار من

به این آتش که دل در مجمر داغ وفا دارد

چه امکانست گردد شمع خامش بر مزار من

مباد از بستن مژگان گره افتد به کار من

فنا مشتاقم اما سخت بی سرمایه آهنگم

فلک چون سنگ بر دوش شرر بسته ست بار من