چو نخل شمع خصم ریشه افتاده ست تار من

پریشانی ندارد موج اگر دریا عنان گیرد

گواهی می دهد حالم که بی پرواست یار من

چه سازم تا شوم از آفت نشو و نما ایمن

تحیر رستم و بی جنبش مژگان پر افشاندم

نگاه چشم شبنم بود سامان بهار من

به هر کمفرصتی گرم انتخاب اعتباراتم