به هر کمفرصتی گرم انتخاب اعتباراتم

چو نخل شمع خصم ریشه افتاده ست تار من

تحیر رستم و بی جنبش مژگان پر افشاندم

نگاه چشم شبنم بود سامان بهار من

خط موهوم هستی نقطه ربزست از شرار من

جنون کو تا به دوش بحر بندد قطره ام محمل

که خودداری چوگوهر بر دل من بست بار من