به راحت مرده ام اما زیارتخانه ننگم

هنوز این آرزو رنگی ست در خون شکار من

کمینگاه خیالت گر به این رنگست سامانش

پر طاووس خواهد شد سفید از انتظار من

تو می آیی و من آسوده ، آتش در مزار من

فنا را دام تسکین خوانده ام بیدل ازین غافل

که در هر ذره چشم آهویی دارد غبار من