اسیر طوق قمری نیست سرو جویبار من

نمی دانم چه برق افتاده در بنیاد ادراکم

که داغ دل شرار کاغذی شد درکنار من

به وحشت ناله آزادم از گردون چه غم دارد

تحیر جوهری گل کرده ام نومید پیدایی

مگر آیینه از تمثال خود گیرد عیار من

چو اجزای تخیل نامشخص هیاتی دارم