به عبرت کرده ام آیینه نقش قدم روشن

به ملک نیستی روکن مگر یابی نظیر من

دراین ویرانه جز یاد خط الفت سواد او

تعلق نقش خود ننشاند بر لوح ضمیر من

تعین نیست تمثالی که گردد دلپذیر من

به زیر چرخ فریاد نفس دزدیده ای دارم

چه بال و پر گشاید در قفس مرغ اسیر من