به زیر چرخ فریاد نفس دزدیده ای دارم

تعلق نقش خود ننشاند بر لوح ضمیر من

به عبرت کرده ام آیینه نقش قدم روشن

تعین نیست تمثالی که گردد دلپذیر من

چه بال و پر گشاید در قفس مرغ اسیر من

به چندی جانکنی موی سفیدی کرد ه ام حاصل

توان فهمید سعی کوهکن از جو ی شیر من