که می خواهد زمین هم جوشن از نقش حصیر من

به پهلو ناوک درد که دارد گوشه گیر من

چو دل خون جگرکافیست رزق ناگزیر من

همان پوشیدن مژگان چو چشم تر حریر من

چه امکانست پیچد ناله ام درگنبد گردون