ز تلاش طاقت هرزه دو نشدم دچار تسلیی

چه نمایم آنچه ندیده ام تو بپرس از آینه ساز من

عرق جبین خجالتم که چو شمع در بر انجمن

ننهفت عیب کفی تهی سر آستین دراز من

قدمی درآبله بشکنم که به خود رسد تک و تاز من

ز ترانه ای که ادا کنم چکنم اگر نه حیا کنم

ز دل فسرده چه واکنم گره است رشته ساز من