تا در زبان خامه حیرت بیان شقی است

دیگر مجو قیام و قعود از نماز من

چون شمع در ادبگه همواری زبان

برهم زدم لبی که همان بود گاز من

خالی ست در بساط سخن جای ناز من

وحشت غبار عمر ندانم کجا رسید

مقصد گداز قافله برق تاز من