دشوار شد چو فهم حقیقت مجاز من

مینا شکسته در سر ره گریه می کند

چون طفل اشک آبله خاکباز من

زبن فطرتی که ننگ خیالات آگهی ست

دارم چو حلقه عهده نامحرمی به دوش

بیرون در نشاند مرا پاس راز من

سعی جبین عرق شد ومحروم سجده ماند