عالمی بر هم زند تا رنگ گرداند ز من

بی نشان حسنی که درس جلوه می خواند ز من

نور غیر ازکسوت عریانی خورشید نیست

چشم بند است اینکه او خود را بپوشاند ز من

آبیار مزرع خاموشی ام اما چه سود