جوهر آیینه می باشد زگرد بال من

بیخودی در بال حیرت می رسد آیینه ام

می توان کردن به رنگ رفته استقبال من

ساز پروازم هوای گلشن دیدارکیست

دوش در بزم وفا نرد تجرد باختم

ششجهت را بر قفا افکند نقش خال من

در دل هر ذره گرد وحشتم پر می زند