دهر شد طاووس خیز ازگریه رنگین من

بیخودی را رونق بزم حضورم کرده اند

رنگهای رفته می بندد چو شمع آیین من

گرد رفتارت پری افشاند در چشم ترم

زین گلستان دامنی بر چیده ام مانند صبح

کز گریبان فلک دارد تبسم چین من

موج این بحر جنون هنگام توفان مشربی ست