در این تپشکده بی اختیار سعی وفایم

دری که بست و گشادش گم است سایل او من

چو یاس دادرس سعی نارسای جهانم

دلی که زورق طاقت شکست ساحل او من

غمش به هر که کشد تیغ ، بال بسمل او من

کجا برم غم نیرنگ داغهای محبت

که شمع بود دل و سوختم به محفل او من