کجا برم غم نیرنگ داغهای محبت

دلی که زورق طاقت شکست ساحل او من

در این تپشکده بی اختیار سعی وفایم

غمش به هر که کشد تیغ ، بال بسمل او من

که شمع بود دل و سوختم به محفل او من

به سایه دوری خورشید بست داغ ندامت

چرا غبار خودم گر نرفتم از دل او من