به جود و مهر، عطای سپهرکار ندارم

خجالت است که گوید زبان قایل او من

ز خود چه پرده گشایم جز او دگر چه نمایم

حق است آینه او، خیال باطل او من

کریم مطلق من او، گدای بیدل او من