جز غبار خوبش ننشیندکسی بر جای من

ناتوانی همچو من در عالم تسلیم نیست

بیشتر از سایه می بوسد زمین اعضای من

مسند آتش همان تسلیم خاکستر خوشست

اینقدر چون شمع محو انتظار کیستم

بر سر مژگان وطن کرده ست دیدنهای من

منع در سعی طلب ترغیب سالک می شود