بر سر مژگان وطن کرده ست دیدنهای من

مسند آتش همان تسلیم خاکستر خوشست

جز غبار خوبش ننشیندکسی بر جای من

اینقدر چون شمع محو انتظار کیستم

منع در سعی طلب ترغیب سالک می شود

« لن ترانی » داشت درس همت موسای من

زندگی پر بیخبر بود از اشارات فنا