عمرها شد حسرتم خون گشته پابوس اوست

چون نگه در دیده ها خالیست از من جای من

اینقدرها لاله گلزار سودای کی ام

بی چراغان نیست دشت و در ز نقش پای من

صفحه می باید حنایی کردن از انشای من

یاد ایامی که از آهنگ زنجیر جنون

کوچه نی بود یکسر جاده در صحرای من