صفحه می باید حنایی کردن از انشای من

اینقدرها لاله گلزار سودای کی ام

بی چراغان نیست دشت و در ز نقش پای من

عمرها شد حسرتم خون گشته پابوس اوست

یاد ایامی که از آهنگ زنجیر جنون

کوچه نی بود یکسر جاده در صحرای من

شمع این محفل نی ام لیک از هجوم بیخودی