با مراد نیک و بد یکسان نمی گردد فلک

چون عیار رنگ زر کز خام می گردد فزون

ایمنی از طینت ناراست نتوان داشت چشم

رفته گیرید اعتماد از خانه های بی ستون

این خم نیلی که دیدی رنگها دارد جنون

سرمه سا چشمی دو عالم را به جوش آو رده است

کیست دریابد که خاموشی چه می خواند فسون