دعوی پیشی مکن کز واپسانت نشمرند

کیست دریابد که خاموشی چه می خواند فسون

اینقدر بر علم و فن مغرور آگاهی مباش

آخر این دفتر دو حرف است از حساب کاف و نون

بیشتر رو بر قفاتازی ست سعی رهنمون

مشت خاک ما که از بی انفعالی بسته سنگ

یک عرق گر گل کند آیینه می آید برون