اینقدر بر علم و فن مغرور آگاهی مباش

این خم نیلی که دیدی رنگها دارد جنون

سرمه سا چشمی دو عالم را به جوش آو رده است

کیست دریابد که خاموشی چه می خواند فسون

آخر این دفتر دو حرف است از حساب کاف و نون

دعوی پیشی مکن کز واپسانت نشمرند

بیشتر رو بر قفاتازی ست سعی رهنمون