گشاد دل به آغوش تعلقها نمی سازد

بقدر داغ اختر پنبه سامان می کند گردون

تو و من عالمی را از حقیقت بیخبر دارد

زمانی گر نفس دزدی عبارت نیست جز مضمون

چو صحرا وسعتم افکنده است از خانمان بیرون

جهانی را شهید بی نیازی کرده ام اما

طرب خونی ندارد تاکنم رخت هوس گلگون