نرفت آخر به زیر خاک هم گنج از کف قارون

جهانی را شهید بی نیازی کرده ام اما

طرب خونی ندارد تاکنم رخت هوس گلگون

چه امکانست سیل مرگ گرد حرص بنشاند

به خود صد عقده بستم تا به آزادی علم گشتم

به چندین سکته چون نی مصرعی را کرده ام موزون

به بزم کبریا ما را چه امکانست پیدایی