کجا آرام کو راحت جهانی می تپد در خون

جنون ما بیابانهاست از آوارگی بیرون

چو مجنون کاش سازد گرد ما با دامن هامون

سراغ عافیت از برگ برگ این چمن جستم

مقیم سایه بید از چمن دارد فراغتها

به رفع بی کسی کم نیست مو هم برسر مجنون

درین گلزار ممکن نیست از تحقیق گلچیدن