به غیر از عشق رنگی نیست حسن بی نیازی را

حباب آن به که عینک بشکند در دیده جیحون

گرفتم وا شکافی پرده رمز نفسها را

چه خواهی خواند جز اوهام از این سطر هوا مضمون

همه گر نام لیلی برده ای گل می کند مجنون

مپرسید از نسیم ناتوان پرواز ایجادم

دم صبح ازل بودم نفس گل کرده ام اکنون