درون صفا ز کدورت نشسته زنگ برون

خیال آن مژه خون می کند چه چاره کنم

دل آب گشت و نمی آید این خدنگ برون

زمانه مجمع آیینه های ناصاف است

حذر کنید ز کینی که از دو دل خیزد

شرار کوفته می آید از دو سنگ برون

بساط صلح گر از عافیت نگردد تنگ