تیغ خوابانیده ای دارد نگاه شرمگین

گر چه می دانیم دل هم منظر ناز تو نیست

اندکی دیگر تنزل کن به چشم ما نشین

غافل از دیدار آن چشم حیاپرور نه ایم

دستگاهت هر قدر بیش است کلفت بیشتر

در خور طول است چینهایی که دارد آستین

عالمی در سایه می جوید پناه از آفتاب