گر نه از قرب حضورت نقد مژگان روشن است

من که پشت سایه نتوانم رساندن بر زمین

پیری از دمسردی یاسم به خاکستر نشاند

شعله هم دارد درین فصل احتیاج پوستین

دیگر از عقبا چه می بیند نگاه دوربین

چند خواهی حسرت دیدار ینهان داشتن

چشم می روید درین محفل چو شمع از آستین