چشم می روید درین محفل چو شمع از آستین

گر نه از قرب حضورت نقد مژگان روشن است

دیگر از عقبا چه می بیند نگاه دوربین

چند خواهی حسرت دیدار ینهان داشتن

یک قلم شوق است بیدل کلفت وارستگان

موج عرض تازه رویی دارد از چین جبین