چو سایه ، جذبه خورشید او سراپایم ،

به کنج ابروی دلدار خال فتنه کمین

سیاهپوش سیه خانه ای ست گوشه نشین

چنان ربود که نگذاشت سجده ام به جبین

سراغ مردمک از چشم ما مگیر و مپرس

خیال خال سیاه تو کرده است کمین