درپن چمن مخور از رنگ و بو فریب نشاط

خوش است پا به رکابی مقیم خانه زین

به درد عشق همان عشق محرم تو بس است

بساط شوخی عجز از شکست رنگ مچین

بجز غبار تو چیزی نمی دمد ز زمین

ز سعی شعله خوش ست آشیان طرازی داغ

بلند رفته ای ای ناله ساعتی بنشین