به راه حسرت پرواز نام چون طاووس

بجز غبار تو چیزی نمی دمد ز زمین

ز سعی شعله خوش ست آشیان طرازی داغ

بلند رفته ای ای ناله ساعتی بنشین

نشانده ام ز هوس رنگها به زیر نگین

نه عیش دانم و نی غم جز اینقدر دانم

که چون جرس همه جا ناله می کنم به حنین