سرو چندین دست می سابد بهم در آستین

در قمار زندگی یا رب چه باید باختن

چون حبابم از نفس نقد عدم در آستین

برگ و ساز بی بری غیر از ندامت هیچ نیست

ناله گر بر لوح هستی خط کشد دشوار نیست

خامه ام زپن دست دارد صد رقم در آستین

آنقدرکاهیدم از درد سخن کز پیکرم