ناله گر بر لوح هستی خط کشد دشوار نیست

چون حبابم از نفس نقد عدم در آستین

برگ و ساز بی بری غیر از ندامت هیچ نیست

سرو چندین دست می سابد بهم در آستین

خامه ام زپن دست دارد صد رقم در آستین

آنقدرکاهیدم از درد سخن کز پیکرم

نال دارد پیرهن همچون قلم در آستین