نال دارد پیرهن همچون قلم در آستین

ناله گر بر لوح هستی خط کشد دشوار نیست

خامه ام زپن دست دارد صد رقم در آستین

آنقدرکاهیدم از درد سخن کز پیکرم

بسکه چون شمعم تنک سرمایه این انجمن

یک گلم هم درگریبانست و هم در آستین

این زمان در کسوت رنگم گریبان می درد