وضع آسایش رواج عالم ایثار نیست

یک گلم هم درگریبانست و هم در آستین

این زمان در کسوت رنگم گریبان می درد

همچو گل دستی که بر سر می زدم در آستین

پنجه اهل کرم خفته ست کم در آستین

بی قناعت کیسه حرصت نخواهد پر شدن

تا به کی چون مار می گردی شکم در آستین