در احولی به هوس مزن ز دو چشم یک نظر آفرین

به کمال خالق انس و جان نه زمین رسید و نه آسمان

به صدف کسی چه دهد نشان ز حقیقت گهر آفرین

حذر از فضولی وهم و ظن ، تو چه می کند به جهان من

منشین چو مطلب دیگرن به غبار منت قاصدان

رقم حقیقت رنگ شو، به شکست ، نامه بر آفرین

چمنی ست عالم بی بری ز طرب شکاری عافیت