محرم آن جلوه شو یا مرگ ناگاهی گزین

هر دو عالم شوخی پست و بلند ناز اوست

گر نگه قاصر نباشد ماه تا ماهی گزین

در تماشاگاه هستی کور نتوان زبستن

اعتبار اندیشه ای بیدل ندامت ساز کن

شمع محفل بودن آسان نیست جانکاهی گزین