هر دو عالم شوخی پست و بلند ناز اوست

خضر اگر زبن دشت مطلوبست گمراهی گزین

جاه اگر بالد همین شاهی ست اوج عبرتش

ازکمال فقر باش آگه هواللهی گزین

گر نگه قاصر نباشد ماه تا ماهی گزین

در تماشاگاه هستی کور نتوان زبستن

محرم آن جلوه شو یا مرگ ناگاهی گزین