ازکمال فقر باش آگه هواللهی گزین

پرتو شمع هدایت درکمین غفلت است

خضر اگر زبن دشت مطلوبست گمراهی گزین

جاه اگر بالد همین شاهی ست اوج عبرتش

هر دو عالم شوخی پست و بلند ناز اوست

گر نگه قاصر نباشد ماه تا ماهی گزین

در تماشاگاه هستی کور نتوان زبستن