سفید از چشم قربانی ست راه انتظار او

غرورش زحمت آیینه داران برنمی دارد

تو محو خویش باش اینها نمی آید به کار او

امید وصل تدبیر دگر از ما نمی خواهد

هوس پیمای آغوش وصال کیست حیرانم

کنار خود هم افتاده ست بیرون ازکنار او

مجازی بر تراشی تا حقیقت ننگ او گردد