به داغی آشناگشتیم مفت عیش موهومی

شب حسرت پرستان را سحرکرد انتظار او

به این سامان تمکین دارد آهنگ شکار دل

که پنداری حنا بسته ست دست بهله دار او

در ین گلشن گلی چیدیم ما هم از بهار او

ز تکلیف دم تیغش خجالت می کشم ورنه

سر سودایی دارم که بی مغزی ست بار او