دشمن به قصد حافظ اگر دم زند چه باک

زان خاک نیکبخت که شد رهگذار دوست

ماییم و آستانه عشق و سر نیاز

تا خواب خوش که را برد اندر کنار دوست

منت خدای را که نیم شرمسار دوست