حیا ساقی ست چندانی که حسنش رنگ گرداند

گر از موج گهر نشنیده ای رمز خروش او

بیا شور تبسم بشنو از لعل خموش او

ز شبنم می زند ساغر بهار گلفروش او

چمن جام طرب در جلوه شاخ گلی دارد

که خم گردید از بار سبوی غنچه دوش او