که خم گردید از بار سبوی غنچه دوش او

حیا ساقی ست چندانی که حسنش رنگ گرداند

ز شبنم می زند ساغر بهار گلفروش او

چمن جام طرب در جلوه شاخ گلی دارد

ندانم بوالهوس از گردش ساغر چه پیماید

که شد پا در رکاب از صورت پیمانه هوش او

خروشی می کند توفان چه از دانا چه از نادان